28-11-07

labyrint

‘De wereld waarin wij wonen wordt begrensd door een andere. Tot op een bepaalde afstand kan je daar voet in zetten en weer behouden terugkomen - vooropgesteld dat je voorzichtig bent. Maar als je eenmaal een bepaald punt voorbij bent, lukt dat je niet meer. Je bent de weg terug kwijt. Je bent een labyrint. Weet je trouwens waar het idee van een labyrint vandaan komt ?'
Ik schud mijn hoofd.
'Voor zover bekend, waren de eersten die op de gedachte van een labyrint zijn gekomen de oude Mesopotamiërs. Ze trokken de darmen uit dieren – en soms ook wel eens uit mensen, denk ik – en voorspelden daaruit de toekomst. Hoe ingewikkelder de darmen eruitzagen, des te liever ze het hadden. Het prototype van een labyrint is het darmenstelsel. Met andere woorden, jij draagt het principe van het labyrint met je mee. En dat reageert op het labyrint om je heen.’
Een gelijkenis’, zeg ik.'
'Precies. Een wederzijdse gelijkenis. De dingen om je heen weerspiegelen de dingen in je, en de dingen in je weerspiegelen de dingen om je heen. Door voet te zetten in het labyrint om je heen, slaag je er daarom soms in om ook voet te zetten in het labyrint dat binnen in je klaarligt. En in de meeste gevallen is dat ontzettend gevaarlijk.’

Uit: Haruki Murakami, Kafka op het strand. Blz. 484-485.

 

verover49

mijn labyrint

 

07:45 Gepost door schilderia in te lezen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: labyrint, brein, hoofd, schilderij |  Facebook |