05-10-11

verf ?

Zie mij hier zitten in de startblokken.
Gewoonlijk vliegt "men" daar uit.
Ik weer eens niet.

Nieuw thema op oude doeken : één nacht schetsen en nu

ERIN VLIEGEN

Dat was toch de bedoeling. Maar waar is mijn beste verf naar toe? Alle restjes heb ik nog, maar de nieuwe potten en de mooie kleuren? Waar zijn die blijven hangen ?

Een uitstap in mijn geheugen duurt lang en leidt ver.

Twee TWEE !!! jaar geleden heb ik de kleuren getest.
Ineens als achtergrond.
Op grote doeken.
Dan weet ik hoe ze werken.
Daarna atelierverhuis. De potten ingepakt. In een curver bak. Misschien kartonnen doos.


Heb ik die meegenomen voor het kloosterproject dit voorjaar ?
Dat betwijfel ik ! Maar als het zo is, kunnen ze nog bij G. staan, op de zolder ?
G is natuurlijk op reis.

Als het niet zo is, dan staan ze misschien nog in een zomer-garage ?
Kan je daar echt over kijken ?
Ik wel, maar M. ook ?
Die heeft niets gezien.

Thuis heb ik alles afgezocht.
De "flow" is intussen uitgestroomd ... voor vandaag ?

ZAL IK DAN NOOIT LEREN ?

Het is zoals het is en een budget voor nieuwe verf is er niet.

DUS : alternatieven ?

11:27 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: niet schilderen |  Facebook |

21-09-11

atelier

tekening, octopus

Zou ik nu de enige zijn met blogdrempelvrees na een lange stilte.

Zou ik of zou ik niet ?

Deze blog weer oppakken of een andere ?

BLOGGER is handig. Dit is vertrouwd.

Het gaat over mijn dagelijkse handel en wandel.

Geen handel en te weinig wandel. Maar toch schilderperikelen.

 

 

Vooruit !

Ik probeer. Baat het niet dan schaadt het niet.

Niemand hoeft hier tegen zijn zin te komen lezen.

Alle beetjes helpen.

 

tekening, octopusIk heb te lang niets gedaan.

Te veel andere dingen is een juistere omschrijving.

 

Schilderen ?

dat kwam er maar niet van.

Dat komt er maar niet van.

 

Voor het eerst heb ik terug plannen.

En een atelier.

Ineens.

TERUG

EEN ATELIER

 

12:07 Gepost door schilderia in Actualiteit, inspiratie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-06-09

kiezen

Altijd te veel.

Ik moet selecteren

Wat me direct aanspreekt kies ik spontaan.
Wat mij tegenstaat is misschien juist wat ik nodig heb.

Ik betwijfel het.

Schilderia als fotografisch realist : misschien kan dit waar zijn.
Schilderia schokkend agressief : dit gaat mij te ver; daar doe ik niet aan mee.

22:30 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kiezen |  Facebook |

24-11-08

uitgebreid

Kopie van 20081121 029 (Large)Ik wou het niet stap voor stap vertellen, voor het er stond.
De eerste stappen heb je meegemaakt. Daarna zweeg ik.

Omdat ik vond dat ik niet op de dingen mocht vooruitlopen.
Omdat je zelf naar Wilrijk kon komen, als het je interesseerde.
Vooral omdat ik zelf nog niet wist wat het werd.
Omdat die dingen bij mij de kans moeten krijgen om te rijpen
en die paar weken bijzonder kort leken.

De valies verdween.
De eerste keuzes pasten niet bij elkaar.
Ik herbegon.
En nog eens.Kopie van 20081121 031 (Large)

De kijkdoos bleef,
al is haar naam wellicht niet goed gekozen

Ik vertrok bij twee oude bekenden
rug aan rug,
de 35 cm breedte van de sokkel als uitgengspunt

Eerst zat er een kartonnen doos tussen
"DE" kijkdoos,
maar zij hield geen stand

Echte planken kwamen in de plaats
en de doorkijk was verzekerd.

Belangstelling voor : The Making OF ?
Dat is voor volgende keer (misschien)

 

 

 

14:33 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

22-11-08

Heren

Maksimaal Dichterbij

2 X dichterscollectief
uit Herentals en Turnhout
uitsluitend heren
voor zover aanwezig

onverstoorbaar
zij declameerden door
zonder publiek bijna
een middag lang
in drie rondes

ze zijn wel wat gewoon
zegden ze
tussendoor en deden ook
doodgewoon

hoe ik het vond
vroeg de oudste
achteraf

begreep hij wat ik niet zei toen
ik begon over mijn verkeerd been
de ontbrekende rappers
het jong geweld

morgen komt een ghospel-koor
naar PIUS X
in Wilrijk

 

19:36 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

03-11-08

kijkdoos

Zonder valies sta ik nergens, dacht ik
maar nu niet meer.

Geen lege valies maar een bijna lege kijkdoos.
Het is hier allemaal gepuzzel dat de klok slaat.
Een centimeter hier, een plankje daar.
Dan valt alles in duigen en het gepuzzel herbegint.
Ik heb nog niet eens iets geschilderd, maar de schetsen zien er haalbaar uit.

Als je dit leest bevind ik mij ergens over de grens
tussen lijmpot en lintmeter
op zoek naar tweezijdig plakband
en andere prozaïsche attributen.

 

08:15 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

28-10-08

valies

Ik maak het allemaal veel te ingewikkeld. Het tekstje is  kort en  sober. Het verhaal zit er IN.
Dat wil ik behouden in mijn beeld.

ZIJ ging over de grens.
Droeg alleen herinneringen
In een valies.

35 jaar geleden kwam ik naar Antwerpen.
Met een valies.
Zwart, versleten.
Met de stickerverzameling van mijn kleine zusje op het deksel.

 


2387-o-323359

Ik zie het leeg.
Een spiegel op de bodem.

 

Dit schilderij ingeklemd in het deksel.

De vouwboekkroon misschien, half er in half er uit.

08:15 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

27-10-08

Dit

Het project in Wilrijk.
Ik koos misschien wel de kortste tekst.
Herinnering, over de grens, rest (maar er staat rust).

Zoveel als ik daarmee bezig ben, de laatste tijd, en met vergeten. Waar ligt de grens ? Wat rest ? Is er rust, over de grens ?
Alzheimer overal. Confrontatie met een ziekte van deze tijd en van steeds meer mensen in mijn omgeving. Dat de dichter(es) over iets totaal anders sprak, bleek al snel. Maar ik krijg carte blanche en belicht mijn kant. Ik wist direct wat ik zou maken, zo ongeveer toch. Een schilderij. Misschien meer.

2387-o-323359Zoals zij mij onmiddellijk vroeg wat mij aansprak, zo moest ik direct weten wat zij dan wel beschreven had. Van haar gezicht viel de verbazing af te lezen : ik zat ernaast, en grondig. Het ging over een (afrikaanse ?) vluchtelinge, fier, in klederdracht, met een prachtig gedrapeerde hoofddoek. Maar ik had al 'carte blanche' en ik speel die uit.
Alhoewel, ik word (toch, misschien) beïnvloed.
Het werk hiernaast, daar dacht ik direct aan.
Het is gelaagd, gestructureerd. De structuur van hersens, die verdwijnt, net zoals de koppen erin/op , met en zonder kroon (was ik de enige die die zag?).

Maar er wis ook een andere kant aan het verhaal. Méér dan een zelfs. Kan ik die ook laten zien ? De kijkdoos komt boven. Dit eerste schilderij  (50 cm H x 60 cm breed) vormt een kant. Voor één zijkant (ongeveer 40 cm) heb ik een aantal doorzichtige kokers, naast elkaar te plaatsen.. Daar kan ik 'herinneringen' in stoppen, door elkaar heen en toch netjes op een rij. Briefjes,popjes,schelpen en takjes ...

verover38 (Medium)De derde en vierde kant kan je zien als een doos in de doos. Tegen de rug van het eerste schilderij komt een spiegel. Kijk je dus van die kant dan zie je een stapel "herinneringen" en je eigen gezicht. En op de bodem komt ook weer een spiegel.

Voor de vierde kant wil ik het schilderij (40 H x 30 B)
gebruiken. Een O, een poort, om over de grens te gaan. Het komt met zijn rug tegen de kokers, die een kader ervoor gaan vormen en meegespieged worden als je er van de vierde kant naar kijkt. Hoe ik dat ge vastmaken weet ik nog niet.

Ik hou van de gekozen schilderijen, maar ze horen wel niet bijeen. Hun kleuren vloeken zelfs. Maar is dat met onze herinneringen ook niet zo ?

Kerkelijke kleuren. Een ergerlijke titel. Bij mij ging een belletje rinkelen. Een vouwboek (op een spiegel) vormt een kroon. Toch, zei het niet (te) expleciet. Een kroon herinneringen. Ik heb ze. In kleuren. Seizoenreeksen, acryl op papier, die ik ooit wou inbinden. Geknipt en geklasseerd.Het speciaal atelier boekbinden leidde niet tot een aanvaardbaar resultaat.

Waar zijn ze? In welk hoekje van mijn geheugen heb ik die toch weer verstopt ?

Tot zover geen probleem. Ze hebben in Wilrijk een sokkel voor mij van 35 x 45 x 115 cm. Die wordt proper wit geschilderd en ik mag er zelfs op tekenen of schilderen, zolang het maar overschilderbaar blijft.
Ik teken en teken en moet en zal die sokkel integreren. Het lukt. Maar niet naar mijn zin. Aan de rest ga ik ook twijfelen.

 

08:00 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

26-10-08

kroon

als een kroon

rust

haar herinnering


dit is

wat zij dragen mocht

over de grens


criswin

09:14 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: inspiratie, tentoonstelling, pius x |  Facebook |

21-08-08

En jij ?

Waar ik van uitga ?

Iets zien.

Dat is plezant !

Misschien is het leuk om te schilderen?

 

Hoe ik tewerk ga ?

Met een beetje geluk is een fototoestel bij de hand. Anders wordt het een schets met nota’s, steeds vaker een kriebelschets met bijna onleesbare nota’s, of zelfs alleen maar nota’s. Of ik lees iets en krijg daar mijn eigen beeld bij.

Zo groeit mijn verzameling persoonlijke blikvangers. Ze verdwijnt in mappen, kasten en dozen. Herschikken kan ik goed. Erin bladeren ook. Daar kruipt veel tijd in.

Op een willekeurig moment kies ik een bepaald beeld en dan moet ik DAT schilderen.

 

Is een foto niet goed genoeg ?

Het gaat mij niet om de kwaliteiten van de fotografie. Foto’s gebruiken is comfortabel. Ik zie niet direct een alternatief. Digitale foto’s  kan ik met een beetje (genoeg / te veel) fotobewerking  naar mijn hand zetten,  zeker wanneer ik al weet wat en hoe ik wil schilderen.

 

Wanneer begint  “het” schilderen ?

Soms heb ik van bij het begin een heel specifiek idee over wat het moet /zou kunnen worden en dan werk ik daar naartoe. Het kan ook, en dat gebeurt  misschien zelfs vaker,  dat ik niet meer doe dan proberen te tekenen/schilderen wat ik zie. Als het meevalt ben ik in geen tijd verkocht. Mijn uitgangspunt lost op en al schilderend duiken allerhande nieuwe ‘startjes’ op. Een toevallige uitvloeing, een kleurmenging, een vorm in een onderliggende tekening : ze gaan op zichzelf staan. Organisch-abstracte elementen komen tot leven, nemen de leiding over. Nieuwe figuratie verschijnt waar ik ze niet verwacht.

Het echte werk is kiezen. Weten wanneer ik moet stoppen.  Beslissen wat weg moet. Transparantie opofferen ? Vereenvoudigen ? Opnieuw beginnen ? Heeft dit genoeg kwaliteit ?

Mijn beste werken waren er ineens en ik had het geluk dat ook te zien. Andere kwamen er zeer langzaam. Ik wou ze vaak te mooi maken : goede vormen en juiste kleuren. Als het verhaal of de reeks vooropstaat is het resultaat nefast, dus dat doe ik niet meer.

 

Ziet een toeschouwer dit proces wel ?

Moet  ik dit toelichten ? Hoe kan ik dat wel meer toegankelijk maken ?

Soms maak ik foto’s terwijl ik bezig ben, met al de technische beperkingen die daar bij komen kijken. Het lukt mij niet om aan de hand daarvan mijn keuzes te verduidelijken. Achteraf gezien weet ik ook soms niet meer wat ik waarom deed. Of ik weet het wel nog, maar zie het niet op de foto. Of ik zie op de foto wat ik beter wel had kunnen doen, maar dan is het gewoonlijk te laat. Voor mezelf kunnen ze dus nuttig zijn, als archief dus.

Als ik intussen ook nog nota’s probeer te maken, loopt het helemaal verkeerd af, dus dat doe ik ook niet meer.

15:12 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: foto inspiratie interview |  Facebook |

13-08-08

wabi sabi

'Wabi-sabi is a beauty of things imperfect,
impermanent, and incomplete.
It is a beauty of things modest and humble.
It is a beauty of things unconventional.'

            (Leonard Koren)

Ik was dus weer even weg en ben nu misschien wat meer terug.
Japan stond niet op mijn reisroute en van wabi-sabi had ik nog nooit gehoord.
Lezen was niet eens nodig om te voelen wat ik hiervan weet.

Wabi Sabi is  eeuwenoud.

Het laat de schoonheid zien van wat vergankelijk is, niet perfect , niet compleet.
Hier zie je elke persoon, elk voorwerp en elke gebeurtenis als iets unieks.
Je waardeert het door hoe het nu is, op dit moment,
na alles wat er reeds mee gebeurde.

Alleen de schoonheid van dit moment telt omdat het nooit meer terugkomt.
Het gaat om wat jij goed vindt, niet wat anderen er van vinden.
Dus ga je bewuster om  met wat je echt wil.

---
Dit was vinden zonder zoeken, dus ben ik weer onderweg.
Her-denken, her-bekijken en niet langer her-doen.
Ver van wat ik hier schreef
Ver van enig duidbaar resultaat
Ver als in verhaal.

---

"Ver" is het thema van Watou, dit jaar. Dit gaat ook ver.
Ik vond het daar niet. Ik ga verder, mijn eigen weg, en die is niet echt oosters.

 

19:04 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (5) | Tags: ver, watou, wabi-sabi |  Facebook |

24-07-08

Sars-Poteries

Le Musée-Atelier départemental du Verre de Sars-Poteries

20080719 087 (Medium)Het glasmuseum van Sars-Poteries, in noord-Frankrijk, net voorbij de Belgische grens en ongeveer onder Charleroi op de kaart. Wij hebben het gevonden, zonder gps. We hadden wel geluk : we waren er al zeker 3 keer voorbijgereden voor ik ernaar  ging vragen op de toeristische dienst. Het was aan de overkant van de straat, maar onlangs had het toch zo gestormd. Het uithangbord was verdwenen. Het museum is een oud herenhuis, nogal diep in een boomrijke tuin en hoegenaamd niet te zien vanaf de straat. Ik wist trouwens niet wat ik mij er bij moest voorstellen. Van een glasuniversiteit had ik gehoord, en dat je er workshops kan volgen (NIET gratis).

De grootste collectie  hedendaags glas van Frankrijk. Naar hoeveelheid had ik meer verwacht. De kwaliteit was wel top. Ik had niet bepaald een museumgevoel. De meeste tentoongestelde kunstenaars leven en werken nog. Je mocht blijkbaar ook overal fotgraferen, zelfs in de tijdelijke tentoonstellingen op het gelijkvloers. Dat heb ik dus uitgebreid gedaan. Hele en halve kunstwerken. Details en fragmenten. Méér het licht en het glas, het transparante en het gelaagde. Ik heb mij uitgeleefd en (schandàlig) vaak niet eens op de namen van de kunstenaars gelet, laat staan dat ik ze noteerde.
Ik koop wel een catalogus aan de uitgang, dacht ik. Maar toen zag ik dat ze een website hebben (zie link achter de vette titel van dit proza). Daar vond ik zo weinig dat ik nog eens terug zal moeten gaan. Dat was ik toch al van plan.

De foto bovenaan is van een beeld in de achtertuin van het museum, waar de tentoonstelling door liep. Dat zal ik hier toch wel mogen zetten zeker ?

13:49 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: glas, glaskunst |  Facebook |

11-06-08

juni

overal eindwerken
en andere tentoonstellingen
uitnodigingen overlappen elkaar
kiezen en selecteren is de boodschap

Wat ik zie heeft meer te maken met de praktische overweging van "wat kan wanneer". Wat ik reeds toezegde verander ik niet meer, ook al is een nieuwer aanbod interessanter. VOL is vol geldt ook voor de agenda. Tien minuten hier en twee minuten daar, omdat je gezicht/blik toch maar op al de kansen (op) kan vallen, daar doe ik niet aan mee. Als ik ga kijken wil ik ook goed kunnen zien.

Dus zie ik nu niet alles en wat ik zie is niet altijd wat ik had willen zien. Dat is niet altijd een nadeel. Ik maak er een voordeel van. Waarderen wat je ziet vraagt  inspanning. 

Objectief benaderen vanuit mijn subjectiviteit : wat vind ik hier goed  aan en wat vind ik hier minder goed ? Wat spreekt mij aan en wat niet ? Telkens ook : wat vind ik hier het allerbeste en wat vind ik hier het allerslechtst?

En dan ben ik nog zoveel met mezelf bezig !  Steeds maar / ook eens kijken wat ik daarmee zou gedaan hebben. Telkens ook weer kiezen : dit vind ik beter of dit zou ik beter gedaan hebben. 

Dit is verslavend en ik kan het niet missen. 

09:36 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-05-08

kijken

na bekeken worden
keek ik nu

In Mol, naar Henri-Victor Wolvens,
niet toevallig  in zijn tijdskader geplaatst
en vandaag de laatste dag.

In Lommel, naar het glazen huis
hedendaags verzamelaarsglas
een boeiende selectie
willekeurig in speciale architectuur gekaderd
boeiend, vooral  gecombineerd met de glasblazers
die achter kijkglas nieuwe collecties vorm geven

vandaag  kijk ik verder
elders, in Brecht of Kapellen
of misschien hier thuis
in mijn boeken
in mijn hoofd

10:58 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tentoonstelling |  Facebook |

14-05-08

netwerk

en Ria maar schilderen
en zij maar kijken
en zwijgen

"Zeg het maar hoor"
"Moet dit iets voorstellen ? Is het symbolisch ? "
"Doet het je ergens aan denken ?, misschien"
"Ben je met netwerken bezig ?"

 

Nu was ik dus eindelijk aan schilderen toegekomen.
Dat netwerken zou wel even wachten.
Ik heb mijn best gedaan en er dit voorjaar héél wat tijd in gestoken.
Of het ook op de juiste manier was, dàt laat zich raden.
Onmiddellijke resultaten zie ik niet.
We kunnen altijd hopen op lange termijn-effecten

en intussen verder schilderen
gewon(d)e netwerken blijkbaar
onbewust en onvermijdelijk
onbruikbaar (?)
dit verhaal groeit vanzelf

ik weet wat het was
nu mag het zichzelf maken
elk moment anders

89b


maar het papier scheurt
nog en weeral

Tweezijdig beschilderd
een keur aan combinatiemogelijkheden
in objectjes


nu kan ik ze natuurlijk niet meer opplakken
maroufleren is hetzelfde maar klinkt véél professioneler

 

13:57 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schilderij, onderweg |  Facebook |

koppig

91 (Large)Hiermee wil ik verder
vraag me niet hoe of waarom
maar het wordt
een kop in mijn kop
niet eens

misschien wat meer wit
en heel wat minder paars
wat warmer
maar zuiver
en NIET flauw

steviger 

helpen en geel toevoegen
laten verdwijnen

 

onderweg mezelf ontmoeten 

08:00 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schilderij, onderweg |  Facebook |

05-05-08

schilderdag

zoveel ideeën
half of te lang uitgebroed
dat wreekt zich héél snel

verleid door de zon koos ik het terras als atelier
en papier als  drager
grote vellen op oude terrastafels
beide vol verfsporen

er zitten boekjes in mijn hoofd
boekobjecten eerder
de kleuren koos ik op gevoel
en vloog er in

de wind ook
twee tafels kletsnatte bladeren
ineens leeg
de waterbakken rolden mee
ertussen en er over

action painting

---

alles laten drogen dus
er zat niet veel anders op

wat vouwen intussen,
met oude kranten
in het klein
 
20080505 013 (Large)
misschien had ik ze beter eerst beschilderd
kwestie van mijn kleur te zien
maar de lay-out voorziet onverwachte verrassingen
 
 
20080505 019 (Large)

 
papier problemen
scheuren dus niet sterk genoeg
met tekenpapier wordt het nog erger
en de dikke verf kraakt maar plooit niet
 
Ik zal dus iets anders moeten vinden dat zich zuiver laat vouwen en goed nat beschilderen. Ik wil er ook op kunnen schrijven en vlot uitsparingen uissnijden. Lukt dat niet dan wordt het scheurwerk en vrije vormen, maar wel gebaseerd op dezelfde volgorde. Misschien is plastiek beter. Of stof  : voile of iets synthetisch. Acryl misschien. Ik zie het al staan, in de catalogus waar dat meesterwerk aangeboden wordt : acryl op acryl


 

19:53 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boekobject |  Facebook |

06-04-08

inspiratie (7)

k betrap mezelf

Eén beeld is nooit genoeg. Hoe beter ik het vind, hoe harder ik zoek naar een tegenbeeld. Tegen mijn zin, tegen elk gezond verstand in. Tegenstelling en/of contradictie. Maak ik een licht schilderij, dan wil ik er een donker. Drukte zoekt compensatie in rust. Evenwicht in chaos. Toeval in reeks. Hoe meer ik mij daaraan erger, hoe erger het wordt.

verover49verover15
Dan leg ik - zoals nu - allesopzij. Verdwijn voor even in een andere wereld. Poëzielinks vandaag. 

 

 

Ik bots op

 

 

 

 

 

 

Wat weegt een woord

Waarom maakt het zoveel lichter

 

Ik sta het af 

Jij neemt het in

En jij mag zeggen

Hoe het hoort

 

We vullen holle frasen

Gooien beelden overboord

Snijden in ons mooiste vlees

Om op gewicht te komen

 

Voor elke regel

Zonder jij mij uit

 

Voor elke zin

Een tegenzin

 

Erik Betten, mei 2005

dichtgroep tegenzin 

11:44 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: toeval, tegenstelling, evenwicht |  Facebook |

06-03-08

inspiratie (6)

in willekeurige volgorde

zoals ikzelf

 

vrijheid

ruimte voor mezelf en mijn ideeën

initiëel ongehinderd

geen afspraken en agenda's

geen opdrachten

en voldoende middelen om te doen wat ik wil

 

beperking

mijn realiteit 

onvermijdelijk

stuurt zij mij in nieuwe richtingen

verrijkt

 

evenwicht

is voldoende

als ik het vind 

09:26 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: inspiratie, evenwicht |  Facebook |

02-03-08

inspiratie (5)

symboliek en betekenis

Ik lees altijd teveel. Mythologie, sagen en legenden, eigen en vreemde culturen. Het kan niet op. Afbeeldingen mogen erbij, maar het hoeft niet. Zij geven 'exact' weer wat beschreven is. Mijn weg lijkt er vaak in de verste verte niet op. Ik weet niet eens wanneer ik het meest teleurgesteld ben : als mijn fantasie klopte en ik het 'voor de hand liggende vond, of wanneer mijn 'eigen' beeld ontstond.

 

Wat staat waarvoor ? 

Overal betekenis en logica in  leggen kan lang duren, zeker als je  woorden wikt en weegt.  Beeldtaal lijkt op het eerste zicht eenvoudiger, vlotter. Zij spreekt directer en toont zelfs wat zij versluiert.
Met juist gekozen woorden kan je verhullen en omzeilen maar ook duiden. Ik zoek mijn tussentaal en durf ze niet gebruiken, tenzij voor mezelf. Mijn vrijheid is er niet minder om, maar wie ze ziet wordt (misschien teveel) gestuurd. 

Zijn mijn schilderijen laf ? onaf ?
Als woorden erbij méér tonen, schieten mijn beelden dan te kort ?
Als mijn woorden schilderijen worden, hoe lang mogen ze dan woord blijven ?
Waar ligt mijn grens ? en die van jou ?

 

20071410 038 (Medium)

Ik kijk altijd te lang. Zie symboliek waar die (niet eens) is. Ik vind die ongewild. Naar een tentoonstelling gaan is vermoeiend voor mij, ook al hoor je me niet. Ik herwerk alles wat mij aanspreekt. Zet het naar mijn hand in mijn hoofd. Zelden komt het er uit. Te weinig tijd, zeg ik dan, terwijl het zo snel zou kunnen gaan. Ik verzwijg te veel indrukken. Zij vluchten als dromen, ook al lagen van betekenis en symboliek, voor wie daar in gelooft.

 

 

10:52 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: inspiratie, droom, tussentaal |  Facebook |

01-03-08

fantasy

 

 

20071410 021 (Large)

Hoe verder ik van de medische wereld weg blijf, hoe liever en zeker wanneer ik er aan onderworpen dreig te worden. Via mijn zeepaardjes kwam ik (weeral) op dit terrein. Is elke medische taal even bloemrijk als die van de neuro-anatomie ?

 

Truncus cerebri, de hersenstam

Dura Mater : hard hersenvlies

Arachnoidia : spinnenwebvlies

Aras : bewustzijnscentrum

Fornix : oven ???

Gyrus Cinguli : gordelwinding 

Hippocampus : zeepaardje

Epifyse : pijnappelklier 

...

Puur fantasy. Misschien is het boek al geschreven, de film gemaakt. De beelden dansen  via mijn gebied van Broca door de poort naar mijn hersenschors, over het foramen van Monro, de pons van Varol en het aquaduct van Sylvius. Ze vullen de pyramidebanen  naar de subarachnoïdale ruimte  en basale kernen. 

Ik ben hopeloos

ademloos

verdwaald. 

 

17:13 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: hoofdzaak |  Facebook |

29-02-08

camouflage

een gebied in ons geheugen heet hippocampus (zeepaardje) en zou o.a. het korte termijngeheugen en de pijn beleving bevatten

Ik broed op deze parallel/metafoor, mogelijke overeenkomsten tussen beide elementen en in hoever die te visualiseren zijn.
Bij de zeepaardjes zijn het de mannetjes die de eieren uitbroeden. ZIJ zijn voor zover ik weet zelfs de enige vaders in de natuur die zekerheid hebben over hun biologisch vaderschap.

Ons geheugen lijkt vluchtig. Wat herinneren wij ons echt (niet) en waarom tonen wij dat (niet)
Zeepaardjes zijn meesters in camouflage, nemen  (spontaan ?) de kleur van hun omgeving aan  en kunnen zelfs  (gedeeltelijk) de vorm  aannemen van elementen  waar ze zich aan vasthechten.

Ons kortetermijngeheugen lijkt vluchtig
Zeepaardjes zijn monogaam en trouw, zij kiezen een partner voor het leven

Komt de hippocampus alleen voor in menselijke hersenen ? Is die bij elk ras gelijk / even groot / even belangrijk ?
Wij denken dat zeepaardjes exotische dieren zijn. Het Kortsnuitzeepaardje is waargenomen in de Oosterschelde. Zijn er overal zeepaardjes ? En zeedraken ?

 

11:47 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hoofdzaak, niet schilderen, zeepaard |  Facebook |

25-02-08

inspiratie (4)

lezen

altijd maar lezen, als excuus en omdat ik nu eenmaal een lezer ben

iets willen schilderen, daarover beginnen lezen en blijven lezen, niet alleen boeken tegenwoordig, maar ook google en via google andere boeken

iets lezen, daarover doordenken en van daaruit beginnen schetsen en schilderen

er kruipt veel tijd in, maar ik kan niet zonder

soms vind ik (jaren later) tekst (in mijn hoofd of in een boek) die perfect weergeeft wat ik met een schilderij bedoelde

bijna nooit was de tekst er eerst

een reeks (abstracte) beelden kan mij inspireren tot een verhaal en omgekeerd 

ik weet dat ik beter eerst zou schilderen en volg de drang om steeds (meer) te lezen 

gras groeit  niet door er aan te trekken 

 

11:29 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-02-08

inspiratie (3)

wit/blanco/nieuw

Uit een wit blad of een nieuw doek put ik zelden inspiratie. Mij remt dat af (want ik wil niets verknoeien). Met ruimte werkt dat anders. Stop mij in een kamer met lege muren en het begint ... Soms is het voldoende om mij die plaats alleen maar in te beelden. De lichtkleur en de sfeer ervan. De temperatuur en de geur. Wat je er (niet) hoort.

Ik start bescheiden.  Testkleuren. Een doekje. Nog eentje erbij. Of ineens een groot formaat. Ongeveer op dat moment verdwijnt de ruimte en ontstaat de reeks. In mijn hoofd of in het echt. Soms wordt het echte beter, raak ik verder dan gedacht/verwacht. De verf helpt. De tijd ook. Vooral :wat al vastgelegd is kan je moeilijker vergeten.

 

09:44 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-02-08

inspiratie (2)

gewoon

kijken naar iets

doodgewoon.

---


mijn eigen tafel met
mijn eigen eten op

zon  over mijn schouder

mijn schaduwkop over de helft van mijn kopje 

veel kruimels
in en rond het bord
één boek ernaast
altijd

als niemand dat kan zien 

12:36 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

inspiratie (1)

Wat inspireert je ? Heb je voldoende inspiratie ? Altijd ?

Ik kan niet klagen : aan inspiratie en ideeën geen gebrek hier. Eerder overvloed. Filteren en selecteren is de kunst. Mijn eerste kunstje. Niet altijd  even succesvol.

Is mijn inspiratie DE inspiratie ? Misschien moet ik  dat eens systematisch gaan analyseren. Wat inspireert (mij) en wat niet en waarom ? Is dat zinnig ?
DE inspiratie is iemand anders terrein. Een bibliotheek vol die mij niet eens overal raakt. Mijn inspiratie is misschien even grenzeloos en ongebonden.

Is een opsomming nuttig ?
Voor wie ?
Voor mezelf : sturend ? grensverleggend ?
Voor collega's : overeenkomsten en verschillen (laten) vinden.
Voor mensen die denken dat zij geen/minder/onvoldoende inspiratie hebben :  ideeën aanreiken. Gratis en voor niets.

Ik hoop dat jullie misschien ooit laten horen wat je van mij gebruikte en hoe jij dat verwerkt/zou willen verwerkt hebben...

Ik hoop dat jullie laten zien hoe jullie reeds dezelfde inspiratie hadden en welke weg je er reeds mee aflegde ...

11:57 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |