08-04-12

vermoorde onschuld

20120406 Herman Plasmans foto Rivierenhof Ria Vanwalleghem (Medium).JPGAchteraf beschouwd had ik mijn outfit beter aan de gelegenheid kunnen aanpassen.

Ik ben al Oma,
ik heb al (lang) een brilletje ...

Toen Fotograaf Herman Plasmans zich aanbood ging ik spontaan bij "de vermoorde onschuld" poseren. En dan cadreert die dat natuurlijk perfect

18:28 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-04-12

gekrompen

En schilderia droomde van een grote galerij bij het Rivierenhof.
Ze groeide elke keer. Die galerij. Schilderia nam wel 30 werken mee.
Minstens de helft zou ze kunnen ophangen.
Ze ging er al vaak naar tentoonstellingen kijken. Hoe is het mogelijk dat ze die r uimte zo verkeerd inschatte ?

5 werken zullen er hangen. Maximum. Wel grote. In die cirkelvormige kamer, rechts achteraan. Je hoort haar niet klagen hoor ! Er zijn er die het minder goed getroffen hebben. Werken kiezen was ook al niet moeilijk. Schilderia deelt de muren met Theo Fransen. Ze vermoed dat die ouder werk meegebracht heeft. Absoluut geen stillevens. Abstract, druk en donker. Ria gaat een confrontatie nooit uit de weg. Haar kleuren zullen van de muur af knallen. Verwarring uitgesloten. Maar vooral : de nieuwste werken zullen er mooi uit komen.

Hopelijk. Ze begint weeral te twijfelen.

10:43 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-04-12

Tentoonstelling Rivierenhof

201204 affiche Kunstkamer.jpg

10:08 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-12

Roodkapjereeks

Schilderia, Kunstkamer, Roodkapje Schilderia is ontsnapt uit haar atelier. Voor één keer heeft ze de living in beslag genomen. Had ze geweten dat het weer zo mooi bleef, dan zat ze nu buiten. Kan je er iets van maken ? Is het niet te simpel ? Te bruut ?

Ik ben op tijd gestopt en het beeld spreekt mij aan.
Je zou eens moeten weten hoe moeilijk dat is : op tijd stoppen.

 

 schilderia, kapotgeschilderd, metamorfose

Kijk maar eens naar deze tweede foto. Daar zit ik in de knoei en nu is het te laat. Eerst was er dit. Ik vond het beeld te wazig in het grote werk. De spiegeling vanuit het kleintje is echter wel perfect voor het metamorfoseproject. Dus ging ik aan de slag en ik had beter moeten weten. Nu zijn we een paar dagen verder en zit ik met foto 3

 

IMG_2556.JPGJA : het is figuratiever en dat is niet wat ik zoek. Er is meer contrast en mijn spiegeltje is bewaard. Dat is het enige wat er nog goed aan is. Ga ik het verstoppen en afwachten ... Of ineens overschilderen.

 

Geen alleen-maar-goed-nieuws dus. Vergeet dit maar. Ik wou het kwijt en dat is gelukt.

 

NU dus naar de roodkapjesreeks. Ze zoeken nog namen

roodkapje, schilderij, Kunstkamer, Schilderia acryl op doek; H 80 x B 120

een hele boze wolf  WOLVO in beweging, met of zonder RK

 

 

 

roodkapje, schilderij, Kunstkamer, SchilderiaDeze tweede is H 40 B 30

lieflijk met klauwtjes

 

roodkapje, schilderij, Kunstkamer, SchilderiaDe derde is een lieve loebas ??? een wolf in schapenvacht ? een hond die zijn oortjes in zijn nek legt en naar je op kijkt. Hij speelt mee metamorf.

Ook al H 40 enB 30 cm

en zo gaan we ineens over naar een metamorfose roodkapje, schilderij, Kunstkamer, Schilderia

drie doeken 120 H x 80 B, acryl op doek

De meest linkse is zo rood als RK, maar wat vuriger. roodkapje, schilderij, Kunstkamer, SchilderiaIs het voor jou nog een RK ? Zie je de wolf ?

De middenste is een toegepaste metamorfose roodkapje, schilderij, Kunstkamer, Schilderia

en we zetten nog een stapje verder , roodkapje, schilderij, Kunstkamer, Schilderianog steeds in groot formaat, maar nu wel zeer eenvoudig ...

 

Ik vind het wel een krachtig beeld, uitgepuurder dan de rest, maar nog steeds met een duidelijke link naar het verhaal. Toon ik ze alle drie in het RIvierenhof ? Dat zal van de beschikbare  plaats afhangen. Want er is nog meer.

 

Zoals deze Blauwe maan . roodkapje, schilderij, Kunstkamer, SchilderiaAls ik plaats genoeg krijg, start ik het verhaal hiermee.

De naam die ik het nu geef komt uit de maya-kalender (denk ik). Ik las toevallig een tekst daarover, die heel veel op zijn plaats liet vallen. Die tekst stuurde ik door naar één vriendin. Het ging over een golf van 13 nachten, een golf met slapeloosheid en metamorfoses ... Ik heb mij mee laten drijven. Hier krijg je een detail van de bovenste figuur. roodkapje, detail, Kunstkamer, Schilderia,

19:27 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Nog

Omdat ik de vorige tekst toch geschreven had, vond ik dat die hier ook mocht komen. Zo kan iederéén die lezen. Want hier wordt heel druk gelezen, zie ik. Best dat ik weet voor wie ik schrijf. En schilder.

Omdat ik er niet aan toe kwam hier iets te posten over E-MOTIES doe ik dat later misschien wel eens. Ik heb er geen nieuw werk getoond. Het ging over gevoel. Mieke heeft de foto's gemaakt. Ik moet ze vragen. En er bestaat een pdf van de catalogus. Die zou ik hier natuurlijk kunnen linken. Ik vraag het Nadine. Ooit.

Omdat het straks weer tentoonstelling is, heb ik nieuw werk EN foto"s EN uitleg ... wat niet mag, ik weet het.

Niet alleen omdat ik al met het idee aan het spelen ben om volgende KUNSTgROEP project rond metamorfose te laten draaien, ben ik daar al een tijd over aan het schetsen/zoeken/denken/dromen. Via een voordracht kwam ik weer/terug terecht bij Roodkapje. Het ging immers over Sprookjes van Andersen en ik weet het, Roodpapje komt van Perault, zeggen ze. Ik zag niets anders meer dan overal roodka jes en ze kregen van mij een apart item/schetsboekje.

Paniek ... toen ik begon te schilderen, wou het niet lukken. Te weinig getekend zeker, de laatste tijd ?

Geen paniek ... ik had genoeg liggen, kon mijn moment afwachten en zie .... hier is er eentje tevreden ! Doodmoe, dat wel. En ik heb natuurlijk een paar werken die echt niet mee willen. En een paar aarzelingen.

Dit even tussendoor. Nieuw werk verdient een nieuwe post.

17:52 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

waar geniet ik het meest van als ik schilder

 

Zien jullie die grote ezel ? De dansende penselen ? Het ene meesterwerk overtreft natuurlijk het andere. Maar dat is niet genoeg voor deze enthousiaste  schilder.
Mijn genoegen start vroeger en duurt langer.  Elke fase heeft haar charme.

 

Inspiratie ? Toeval ? Opdracht ? Zoeken ? krijgen ?
Een idee ontkiemt. Het blijft zinderen of dringt zich op. Het laat mij niet meer los.
Dan weet ik dat het goed is. Dat ik hiermee zal kunnen werken.
Dit besef is een moment van intens genieten.

 

Nooit is een project beter dan net voor de uitvoering, als ik in mijn hoofd al helemaal zie wat ik wil , welke interessante paden ik zal kunnen verkennen en hoe adembenemend het resultaat iedereen ongetwijfeld  zal blijven boeien. De fase van mijn grote dromen. De fase zonder beperkingen.
Alles klopt en valt op de juiste plaats. Dat is genieten … ook al besef ik maar al te goed dat ik droom.

 

Intussen zit ik al te spelen. Spelen met materialen en spelen met ideeën. Ik weet niet wat ik het liefste doe. Dat loopt dooreen. Het ene kan niet zonder het andere.
Ik heb ideeën te over en niet alleen in mijn hoofd. Je zou mijn voorraadkast eens moeten zien. Ik heb ze net herschikt en ben er NU fier op. Ze staat klaar in functie van de reeks waar ik naar toe groei. Mijn dozen met documentatie. Mijn schetsen. Mijn kladpapier. Veel klad.
Vodden en nieuw doek. Geen ezel. Een paar tafels. Een haak aan de muur.
De luxe van een eigen atelier. Hebben of dromen.
Eens ik bezig ben is dat niet zo belangrijk.
Als ik me maar kan afsluiten. Alleen zijn. Alleen zijn met wat ik maak. Zijn wat ik maak. Schilderen is een vorm van tijd maken, het juiste moment vinden en vasthouden. Rust vinden. Verrassing. Verbazing.

 

Ik teken graag en ik teken veel. In mijn schilderen verdwijnt het meeste daarvan.
De kleuren. De vormen. De structuren. Die nemen het over.
Ze zeggen alles zelf.
Ze nemen me mee en ik laat me meenemen, laat me verrassen.
Het geplande mag hier verdwijnen. Of komt het er op mijn manier terug uit ?  

 

Als ik dat kan aanvaarden, geniet  ik er van. 

 

In de praktijk ben ik vaak te koppig. Of ik wil meer. Of iets anders.
Dat geeft spanning en frustratie. Maar ook een vreemde voldoening.  
Zo bereik ik méér.
Dat maak ik mezelf dan wijs.
Hard werk is waardevol. Als je maar op tijd stopt. 
Als je weet wat genoeg is.
Het is een wankel evenwicht.
Soms heb ik het gevoel dat ik dat vind.  
Of dat ik goed zoek. En ik ben weer tevreden. 

 

Heel vaak lukt het niet.
Niet kunnen. Niet volhouden. Fel tegenvallen.
Daar leer je mee leven.
Vooral in het begin vond ik dat heel frustrerend. 
Ik werd een expert in over-schilderen en zo heb ik (misschien)  geleerd kansen te zien.
In deze fase toeval toelaten.   Spelen met wat ik zie. Ik speel zo graag !

 

Inspiratie ? toeval ? opdracht ?
De uitvoering strookt zelden met de droom.
Hoe kon het zover komen ?
Terug kijken is nog eens genieten.

 

Eigen resultaat zien en waarderen valt mij moeilijk.
Het gebeurt dat ik tevreden ben.
Gewoonlijk ben ik dat niet.
Anderen zien vaak meer. Of iets anders.
Zij leggen het mij uit. Dat vind ik heerlijk. 
Dat ooit iemand snapt wat ik niet verwoord, wat ik laat aanvoelen.
De lagen verf, gewoonlijk heel transparant.
De lagen tijd, niet altijd even dun.

 

Ik stel niet graag tentoon. Ik moet mezelf er toe dwingen.
Ik voel me  bloot en kwetsbaar . Mijn werk is niet voor iedereen even toegankelijk.
En dan is er nog de hele papierwinkel eromheen. De kosten, meestal.
Selecteren en ophangen. Soms vechten voor een goede plaats.
Komt er wel iemand ? Ook naar de vernissage ? En doen ze het voor mij of voor mijn werk ?
Omdat ze willen komen of omdat ze zich zedelijk verplicht voelen?
Tot nu toe kwam er altijd wel iemand. Zelfs met een boeiend  gesprek of  commentaar uit een onverwachte hoek.

 

Deelt  iemand bij TO mijn passie ? Ik hoor het graag.
Zou je graag meer zien ? Dat kan. 
www.schilderia.be   en

 

Van 3 tot 22 maart 2012 in  de tentoonstelling E-MOTIES te  Schilde.
Van 3 tot 25 maart 2012 in Museum Albert Van Dyck in Schilde.
Van 6 tot 16 april 2012 in de tentoonstellingsruimte van het Rivierenhof
Van  1  tot 11 november 2012 in het Kasteel te Schoten

 

17:40 Gepost door schilderia in ter overweging | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |