02-04-12

waar geniet ik het meest van als ik schilder

 

Zien jullie die grote ezel ? De dansende penselen ? Het ene meesterwerk overtreft natuurlijk het andere. Maar dat is niet genoeg voor deze enthousiaste  schilder.
Mijn genoegen start vroeger en duurt langer.  Elke fase heeft haar charme.

 

Inspiratie ? Toeval ? Opdracht ? Zoeken ? krijgen ?
Een idee ontkiemt. Het blijft zinderen of dringt zich op. Het laat mij niet meer los.
Dan weet ik dat het goed is. Dat ik hiermee zal kunnen werken.
Dit besef is een moment van intens genieten.

 

Nooit is een project beter dan net voor de uitvoering, als ik in mijn hoofd al helemaal zie wat ik wil , welke interessante paden ik zal kunnen verkennen en hoe adembenemend het resultaat iedereen ongetwijfeld  zal blijven boeien. De fase van mijn grote dromen. De fase zonder beperkingen.
Alles klopt en valt op de juiste plaats. Dat is genieten … ook al besef ik maar al te goed dat ik droom.

 

Intussen zit ik al te spelen. Spelen met materialen en spelen met ideeën. Ik weet niet wat ik het liefste doe. Dat loopt dooreen. Het ene kan niet zonder het andere.
Ik heb ideeën te over en niet alleen in mijn hoofd. Je zou mijn voorraadkast eens moeten zien. Ik heb ze net herschikt en ben er NU fier op. Ze staat klaar in functie van de reeks waar ik naar toe groei. Mijn dozen met documentatie. Mijn schetsen. Mijn kladpapier. Veel klad.
Vodden en nieuw doek. Geen ezel. Een paar tafels. Een haak aan de muur.
De luxe van een eigen atelier. Hebben of dromen.
Eens ik bezig ben is dat niet zo belangrijk.
Als ik me maar kan afsluiten. Alleen zijn. Alleen zijn met wat ik maak. Zijn wat ik maak. Schilderen is een vorm van tijd maken, het juiste moment vinden en vasthouden. Rust vinden. Verrassing. Verbazing.

 

Ik teken graag en ik teken veel. In mijn schilderen verdwijnt het meeste daarvan.
De kleuren. De vormen. De structuren. Die nemen het over.
Ze zeggen alles zelf.
Ze nemen me mee en ik laat me meenemen, laat me verrassen.
Het geplande mag hier verdwijnen. Of komt het er op mijn manier terug uit ?  

 

Als ik dat kan aanvaarden, geniet  ik er van. 

 

In de praktijk ben ik vaak te koppig. Of ik wil meer. Of iets anders.
Dat geeft spanning en frustratie. Maar ook een vreemde voldoening.  
Zo bereik ik méér.
Dat maak ik mezelf dan wijs.
Hard werk is waardevol. Als je maar op tijd stopt. 
Als je weet wat genoeg is.
Het is een wankel evenwicht.
Soms heb ik het gevoel dat ik dat vind.  
Of dat ik goed zoek. En ik ben weer tevreden. 

 

Heel vaak lukt het niet.
Niet kunnen. Niet volhouden. Fel tegenvallen.
Daar leer je mee leven.
Vooral in het begin vond ik dat heel frustrerend. 
Ik werd een expert in over-schilderen en zo heb ik (misschien)  geleerd kansen te zien.
In deze fase toeval toelaten.   Spelen met wat ik zie. Ik speel zo graag !

 

Inspiratie ? toeval ? opdracht ?
De uitvoering strookt zelden met de droom.
Hoe kon het zover komen ?
Terug kijken is nog eens genieten.

 

Eigen resultaat zien en waarderen valt mij moeilijk.
Het gebeurt dat ik tevreden ben.
Gewoonlijk ben ik dat niet.
Anderen zien vaak meer. Of iets anders.
Zij leggen het mij uit. Dat vind ik heerlijk. 
Dat ooit iemand snapt wat ik niet verwoord, wat ik laat aanvoelen.
De lagen verf, gewoonlijk heel transparant.
De lagen tijd, niet altijd even dun.

 

Ik stel niet graag tentoon. Ik moet mezelf er toe dwingen.
Ik voel me  bloot en kwetsbaar . Mijn werk is niet voor iedereen even toegankelijk.
En dan is er nog de hele papierwinkel eromheen. De kosten, meestal.
Selecteren en ophangen. Soms vechten voor een goede plaats.
Komt er wel iemand ? Ook naar de vernissage ? En doen ze het voor mij of voor mijn werk ?
Omdat ze willen komen of omdat ze zich zedelijk verplicht voelen?
Tot nu toe kwam er altijd wel iemand. Zelfs met een boeiend  gesprek of  commentaar uit een onverwachte hoek.

 

Deelt  iemand bij TO mijn passie ? Ik hoor het graag.
Zou je graag meer zien ? Dat kan. 
www.schilderia.be   en

 

Van 3 tot 22 maart 2012 in  de tentoonstelling E-MOTIES te  Schilde.
Van 3 tot 25 maart 2012 in Museum Albert Van Dyck in Schilde.
Van 6 tot 16 april 2012 in de tentoonstellingsruimte van het Rivierenhof
Van  1  tot 11 november 2012 in het Kasteel te Schoten

 

17:40 Gepost door schilderia in ter overweging | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.