29-10-11

Vis alles nu

Waarom zou ik niet in raadsels spreken ?
Vandaag nog worden ze opgelost.

Misschien.

Na een vruchtbare nacht heb ik hier een voormiddag geschikt.
Ik wou een foto maken, maar dat mag (nog) niet zijn.

De compositie ligt.

 

Mijn naam

steek VAN
         WAL

         LEG
         HEM  uit

       

V-is vals vuur vecht

A-ltijd

N-u

 

W-as welke wals wacht

A-lles

L-ach

 

L-even

E-er  Einde

G-oud guur

 

H-als heden

E-ven

M-eeuw mals  macht muur

 

en nu ... een beetje zagen over het doosje van onze dure geheugenkaart dat spoorloos is.
Dus durf ik het kleintje dat ik gewoonlijk gebruik  in het kleine fototoestel waarvoor wij nu geen batterijen hebben, niet in het grote fototoestel steken.

zonder foto dus

 

12:13 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-11

gevlogen

weeral een dag weg
mijn gedicht gepubliceerd in AAI

en het is in laatste instantie een andergeworden dan verwacht

nog wat kladpapiertjes bij

 

een zomerzonnewandeling in oktober

zere voeten

 

cowboyeten vanavond  jammie !

 

en natuuuuurlijk .... niet geschilderd

20:12 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-10-11

vliegen

Vliegen. Het eerste woord dat mij op komt als ik zie dat hier nog eens 10 dagen weg gevlogen zijn.
Ze waren goed gevuld. Te goed en te veel is nooit goed en in die zin was dat dus ook niet goed. Ik ben mijn ritme kwijt en weet niet wanneer ik het terug kan gaan zoeken.

Heel eenvoudig : begin ermee en je vindt het wel. Dat denk ik nu ik hier typ en er dus niet (of juist wel) naar zoek. Zo zou ik uren kunnen rond de pot draaien. Waarvoor is dat goed ?

AL de rest zet ik even opzij en we gaan terug naar de schilderperikelen.

De affiches en uitnodigingen voor de tentoonstelling zijn binnen. Ik heb er al wat uitgedeeld/gehangen. Hier zou ik nu ook een afbeelding moeten plaatsen. We zien wel of ik nog tijd heb. Om kwart na 11 moet ik weg en ik heb nog niet gegeten. De wasmachine moet ik nog starten en ... ik ben weer weg.

Terug naar af.

Ik ga dus met letters spelen. Mijn naam op het spel zetten. Letterlijk. De tekst voor de speech van de schepen heb ik mogen doorgeven en daarin komt :

Ria VW zet dit jaar haar naam op het spel. Deze poëtische coloriste evolueert letterlijk. De bedrieglijk eenvoudige compositie van de reeks als geheel of elk doek afzonderlij laat zich nog net lezen. Of net niet meer.

Zou er iemand zijn die dat snapt ? Of er nieuwsgierig door wordt ?

En zo leg ik mezelf het vuur aan de schenen.
Nog steeds zonder paniek.
Een beetje gezonde stress al.
Dat wel.

En overal papiertjes, met combinaties.
Deze morgen was er eentje kwijt.
Gevolg : een propere handtas en een berg souvenirs.

Weg ermee.
En mijn papiertje zat er in.
Ik kan er niets mee aanvangen.
Of
Nu weet ik dat ik DAT  ZO niet wil

en speel verder
met naamwoorden
dubbele bodems
en lagen
van denken

het is moeilijk om daar bij te blijven
en toch moet het
Eerst de structuur en dan de invulling

maar ik zie de kleuren en bouw de lagen
in verf

de verleiding is groot

ik ga nog één dag denken

en morgen mag ik beginnen

SCHILDEREN

 

nb. Mijn "goede verf" is opgedoken, verborgen achter een valies in de berging boven het toilet van een huurhuis.

10:22 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-10-11

zoals Einstein

Vind de eenvoud in wanorde.
Vind de harmonie in tweedracht.
Te midden van de moeilijkheid schuilt de mogelijkheid.

Albert Einstein

 

Deze morgen kreeg ik Einstein cadeau.

ALS ik daar nu eens gebruik van kon maken ?

Het leeuwendeel van de wanorde in mijn atelier is eenvoudigweg een gevolg van een simpel project.
De rest van de rommel  kan ik eenvoudig weg negeren.

Harmonie in tweedracht ? Geen probleem hier. Heb ik even geluk ! En van de splitsing van België lig ik ook al niet wakker.

Moeilijkheden zijn mogelijkheden. Zoveel kansen kreeg ik nog nooit ?

---

Onze kleine S. is hier al en ik mag de hele dag babysitten.

Wanorde scheppen zal dus geen probleem zijn, maar mijn atelier blijft ongetwijfeld proper . De chaos daar zal niet vanzelf verdwijnen.

S. en ik kunnen het goed vinden samen, zolang hij zich aan de regels houdt en ik snap dat ik die van hem moet leren kennen. Hoeveel uur een achtmaandse uk slaapt, kan je niet geloven. En hoe hij het aan boord legt om wakker te worden telkens ik iets durf te beginnen ?

Hij geeft mij zoveel kansen !

nu mag ik weer pameren, tot ...

07:19 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-10-11

hoera !!!

De letters zijn terecht !

S. is bijna genezen en deze oma heeft haar eerste babysit-dag overleeft !

En via een andere weg heeft ze 7 godinnen ontdekt !

16:55 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-10-11

uitgedokterd

vandaag in de wachtzaal

vroeg maar niet genoeg

nummer zes

met een boek erbij

schetsblokje voor je weet maar nooit

een flesje water

en een zakdoek

 

taterwater

succes

de vrouw naast mij

schudt

 

ik heb niets gelezen

niet gedacht

alleen

gewacht

 

en nu heb ik een voorschrift voor een griepspuit en mag ik nog eens terug

om nog eens een visite te betalen

---

Of ik vandaag aan schilderen toe kom ?
Ik vrees er voor. Voor het toekomen en voor het schilderen.

vanmiddag zeker niet
dan "moet" ik naar A. en M. gaat mee, dus dat verander je niet zomaar

en vanaf morgen zorg ik voor onze kleine zieke S. : goed excuus hé

10:55 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-10-11

sterk begin

Alles ligt al overhoop in mijn nieuwe atelier. Eindelijk, denk ik dan, maar geen mens die dat begrijpt natuurlijk.

Ik doe (nog eens) mee aan een groepstentoonstelling. Gene stress. Ik heb nog werk genoeg liggen dat ik  niet liet zien. Maar zo bestaat Schilderia natuurlijk niet.

Niet slapen maar broeden. Een ziek kleinzoontje weent hartverscheurend. Zijn ouders zorgen. Ik hoor het. Ze doen het goed. Ik mag aan andere dingen denken. Tot de dokter/taxi/telefoon komt.

Raar startsein voor een sterk begin. Neem het maar zoals het komt.

Ik heb nu een paar uur gepuzzled.

Een deel van het werk/ de reeks bestaat al. Misschien. Het kan nog even rijpen. De tijd begint wel in te korten. Te krimpen zelfs, door onthaalmoedervakanties, schooluitstappen, personeelsvergaderingen ... we voelen ons (bijna) weer jong en vinden het helemaal niet erg.

Hoor je me stoer doen ? Als je je zwakte niet kan herkennen, hoe herken je dan je kracht ? Ik las deze gedachte net, noteerde de bron niet, en voel me nu zwak, ondanks mijn sterk begin van de dag. En dan is T.S. Eliot er al.

In the beginning is the end. Het begin is zwanger van het einde. Mijn vrouwelijke vertaling.

Ik ben deze morgen dus goed begonnen.

Wat ik wil LIGT op de tafels (heerlijke luxe van een nieuw atelier !!!!).
Wat er goed uitziet is al ingevuld.
Waar aanvulling hoort liggen witte doekjes.
Waar ik teveel heb liggen STAPELTJES . Wééral luxe !

Ik voel me de koning te rijk vandaag, hoewel mijn mooiste verfpotten nog altijd spoorloos zijn.
Maar de kleuren die ik nodig heb kan ik mengen met de restjes die ik heb. EN ik zal genoeg hebben. Het zijn kleine doekjes.

Heel voorzichtig... heel misschien.... zou ik toch een paar van die grotere doeken gebruiken ?

MISSCHIEN.

Eerst werk ik het kleine af.
Dat kan en dat zal goed zijn.

Dat weet ik nu al.

FIJN HE

en als ik nu niet direct die omputer uitschakel komt er niets van,
maar dat kan niet, want dochter rekent op mij om mail in het oog te houden.
Eens per uur.


10:23 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-10-11

ver

P1000413.JPGver-regend
ver-waterd

de dokter is op congres en zijn vervanger niet gewenst
de agenda dus omgegooid en nuchter

achter/VOOR de PC

letter-lijk

08:26 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-10-11

In bed

welkomVanmorgen vroeg wist ik het al :

 

DIT WIL IK.

 

 

Ik zal mijn naam  eer aan doen.

Letterlijk.

10:22 Gepost door schilderia | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-10-11

Tellegen NOG

Een man dacht:
wanneer zal ik eens één minuut niet aan haar denken?
Nu?
Hij ging zitten
en dacht één minuut niet aan haar.

Toen stond hij op en wandelde verder, dacht verder,
steeds verder, zonder tussenpozen,
aan haar.

(Toon Tellegen)

12:57 Gepost door schilderia in ter overweging | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

verf ?

Zie mij hier zitten in de startblokken.
Gewoonlijk vliegt "men" daar uit.
Ik weer eens niet.

Nieuw thema op oude doeken : één nacht schetsen en nu

ERIN VLIEGEN

Dat was toch de bedoeling. Maar waar is mijn beste verf naar toe? Alle restjes heb ik nog, maar de nieuwe potten en de mooie kleuren? Waar zijn die blijven hangen ?

Een uitstap in mijn geheugen duurt lang en leidt ver.

Twee TWEE !!! jaar geleden heb ik de kleuren getest.
Ineens als achtergrond.
Op grote doeken.
Dan weet ik hoe ze werken.
Daarna atelierverhuis. De potten ingepakt. In een curver bak. Misschien kartonnen doos.


Heb ik die meegenomen voor het kloosterproject dit voorjaar ?
Dat betwijfel ik ! Maar als het zo is, kunnen ze nog bij G. staan, op de zolder ?
G is natuurlijk op reis.

Als het niet zo is, dan staan ze misschien nog in een zomer-garage ?
Kan je daar echt over kijken ?
Ik wel, maar M. ook ?
Die heeft niets gezien.

Thuis heb ik alles afgezocht.
De "flow" is intussen uitgestroomd ... voor vandaag ?

ZAL IK DAN NOOIT LEREN ?

Het is zoals het is en een budget voor nieuwe verf is er niet.

DUS : alternatieven ?

11:27 Gepost door schilderia in inspiratie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: niet schilderen |  Facebook |